RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28 ust. 1 i art. 31 ust. 1,
uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
a także mając na uwadze, co następuje:(1) W dniu 12 grudnia 2003 r. Rada Europejska przyjęła strategię UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (zwaną dalej "strategią UE"), której rozdział III zawiera wykaz środków służących zwalczaniu tego rozprzestrzeniania.
(2) Unia czynnie realizuje strategię UE oraz wprowadza w życie środki wymienione w jej rozdziale III, w szczególności środki dotyczące wzmacniania, wykonywania i upowszechniania konwencji o zakazie broni biologicznej i toksycznej (BTWC).
(3) W dniu 20 marca 2006 r. Rada przyjęła plan działania UE w sprawie broni biologicznej i toksycznej, będący uzupełnieniem wspólnego działania 2006/184/WPZiB 1 wspierającego BTWC.
(4) W dniu 16 listopada 2015 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2015/2096 2 dotyczącą stanowiska Unii w związku z ósmą konferencją przeglądową państw stron BTWC.
(5) Na ósmej konferencji przeglądowej BTWC postanowiono o odnowieniu na lata 2017-2021 mandatu jednostki wspierania realizacji, utworzonej w genewskim oddziale Biura ONZ ds. Rozbrojenia (UNODA), co uzgodniono na siódmej konferencji przeglądowej BTWC.
(6) W dniu 21 stycznia 2019 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2019/97 3 wspierającą BTWC w ramach strategii UE. Niniejsza decyzja uzupełnia decyzję (WPZiB) 2019/97 poprzez dalsze zwiększanie bezpieczeństwa biologicznego i ochrony biologicznej na poziomie krajowym, regionalnym i międzynarodowym w związku z trwającą pandemią COVID-19.
(7) Biorąc pod uwagę doświadczenia zdobyte podczas pandemii COVID-19, istnieje potrzeba wzmożenia starań w celu poprawy bezpieczeństwa biologicznego i ochrony biologicznej na poziomie międzynarodowym, regionalnym i krajowym,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
1 Wspólne działanie Rady 2006/184/WPZiB z dnia 27 lutego 2006 r. wspierające Konwencję o zakazie broni biologicznej i toksycznej w ramach strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (Dz.U. L 65 z 7.3.2006, s. 51).
2 Decyzja Rady (WPZiB) 2015/2096 z dnia 16 listopada 2015 r. w sprawie stanowiska Unii Europejskiej w związku z ósmą konferencją przeglądową Konwencji o zakazie prowadzenia badań, produkcji i gromadzenia zapasów broni bakteriologicznej (biologicznej) i toksycznej oraz o ich zniszczeniu (BTWC) (Dz.U. L 303 z 20.11.2015, s. 13).
3 Decyzja Rady (WPZiB) 2019/97 z dnia 21 stycznia 2019 r. wspierająca Konwencję o zakazie broni biologicznej i toksycznej w ramach strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (Dz.U. L 19 z 22.1.2019, s. 11).
4 Art. 5 ust. 2 zmieniony przez art. 1 decyzji nr 2023/2636 z dnia 20 listopada 2023 r. (Dz.U.UE.L.2023.2636) zmieniającej nin. decyzję z dniem 20 listopada 2023 r.
5 Do głównych kierunków prac przewidzianych w decyzji Rady UE 2019/97 należą upowszechnianie, programy pomocowe służące intensyfikacji wdrażania BTWC na szczeblach krajowych, utworzenie sieci dotyczących ochrony biologicznej wśród młodych naukowców wywodzących się z regionów globalnego Południa, wsparcie programu międzysesyjnego oraz dziewiąta konferencja przeglądowa, a także opracowanie materiałów informacyjnych i edukacyjnych.
7 Takie jak Afrykańskie Centra ds. Zwalczania i Prewencji Chorób (afrykańskie CDC) w odniesieniu do inicjatywy z zakresu bezpieczeństwa biologicznego i ochrony biologicznej, Departament ds. Pokoju i Bezpieczeństwa w Komisji Unii Afrykańskiej, Agencja Rozwoju UA - Afrykańska sieć wiedzy o bezpieczeństwie biologicznym (AUDA-NEPAD), regionalne wspólnoty gospodarcze i inne podmioty AU, a także Inicjatywa na rzecz podpisu działająca pod auspicjami Grupy Roboczej w ramach światowego partnerstwa na rzecz bezpieczeństwa biologicznego. .
8 W rezolucji 1540 (2004) Rada Bezpieczeństwa zdecydowała, że wszystkie państwa mają powstrzymać się od udzielania jakiejkolwiek formy wsparcia podmiotom innym niż państwowe, które próbują opracować, nabyć, wyprodukować, posiadać, transportować, przenosić lub wykorzystywać broń jądrową, chemiczną lub biologiczną i sposoby jej przenoszenia, zwłaszcza do celów terrorystycznych.
10 Takie jak Afrykańskie Centra ds. Zwalczania i Prewencji Chorób (afrykańskie CDC) w odniesieniu do inicjatywy z zakresu bezpieczeństwa biologicznego i ochrony biologicznej, Departament ds. Pokoju i Bezpieczeństwa w Komisji Unii Afrykańskiej, Agencja Rozwoju UA - Afrykańska sieć wiedzy o bezpieczeństwie biologicznym (AUDA-NEPAD), regionalne wspólnoty gospodarcze i inne podmioty AU, a także Inicjatywa na rzecz podpisu działająca pod auspicjami Grupy Roboczej w ramach światowego partnerstwa na rzecz bezpieczeństwa biologicznego. .