a także mając na uwadze, co następuje:(1) Dodatkową kwotę prefinansowanych własnych zasobów celowych, która ma być wykorzystana przez CCP znajdujących się w trudnej sytuacji, należy ustalać z uwzględnieniem indywidualnych cech każdego CCP.
(2) Metoda obliczania dodatkowej kwoty prefinansowanych własnych zasobów celowych, które mają być wykorzystane przez CCP w przypadku zdarzenia niewykonania zobowiązania lub zdarzenia niezwiązanego z niewykonaniem zobowiązania, powinna zatem umożliwiać rozróżnienie między CCP o złożonym profilu ryzyka, dla których kwota dodatkowych prefinansowanych własnych zasobów celowych powinna być wyższa, a CCP o mniej złożonych profilach ryzyka lub bardziej ostrożnym zarządzaniu ryzykiem, dla których kwota dodatkowych prefinansowanych własnych zasobów celowych powinna być niższa.
(3) Metoda obliczania dodatkowej kwoty prefinansowanych własnych zasobów celowych, które mają być wykorzystane przez kontrahenta centralnego w przypadku zdarzenia niewykonania zobowiązania lub zdarzenia niezwiązanego z niewykonaniem zobowiązania powinna zawierać wystarczająco jasne i obiektywne parametry, aby uniknąć trudności w ocenie, oraz powinna umożliwiać spójne stosowanie przez wszystkich CCP. Parametry te powinny również pozwalać na dostosowanie dodatkowej kwoty prefinansowanych własnych zasobów celowych do struktury i wewnętrznej organizacji CCP, charakteru, zakresu i złożoności jego działalności oraz struktury zachęt dla jego akcjonariuszy, kierownictwa i członków rozliczających oraz klientów tych członków rozliczających. Każdemu parametrowi należy przypisać wartość wyrażoną w punktach procentowych. Suma wszystkich parametrów powinna dać procentowy poziom opartego na ryzyku kapitału CCP stosowany jako dodatkowa kwota prefinansowanych własnych zasobów celowych, które mają być wykorzystane przez kontrahentów centralnych w przypadku zdarzenia niewykonania zobowiązania lub zdarzenia niezwiązanego z niewykonaniem zobowiązania.
(4) Aby uwzględnić swoją strukturę i wewnętrzną organizację oraz charakter, zakres i złożoność swojej działalności, CCP powinien ocenić charakter i złożoność rozliczanych klas aktywów, liczbę i złożoność swoich współzależności z innymi infrastrukturami rynku finansowego i instytucjami finansowymi, skuteczność swojej wewnętrznej organizacji, solidność swoich ram zarządzania ryzykiem oraz liczbę istotnych działań naprawczych wymagających przeprowadzenia w następstwie ustaleń dokonanych przez organ właściwy dla CCP.
(5) Aby uwzględnić strukturę zachęt dla akcjonariuszy, kierownictwa oraz członków rozliczających CCP oraz klientów członków rozliczających, CCP powinien ocenić ryzyko związane ze swoją bezpośrednią lub pośrednią strukturą własnościową i strukturą kapitałową, zachęty finansowe wpisane w wynagrodzenie kadry kierowniczej najwyższego szczebla CCP, a także stopień zaangażowania członków rozliczających i klientów w zarządzanie ryzykiem w CCP.
(6) CCP powinni regularnie dokonywać przeglądu dodatkowej kwoty prefinansowanych własnych zasobów celowych, aby zapewnić utrzymanie tej kwoty na odpowiednim poziomie, w tym po istotnej zmianie opartych na ryzyku wymogów kapitałowych CCP obliczonych zgodnie z art. 16 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 2 .
(7) W celu uniknięcia zbędnych obciążeń nie należy wymagać od CCP dokonywania obliczenia na podstawie określonych parametrów w ramach metody, w przypadku gdy postanowi on dobrowolnie zastosować maksymalną kwotę dodatkowych prefinansowanych własnych zasobów celowych na poziomie 25 %.
(8) Istotne jest, aby w przypadku scenariusza niewykonania zobowiązania dodatkowa kwota prefinansowanych własnych zasobów celowych została sprawiedliwie rozdzielona. CCP, którzy utworzyli więcej niż jeden fundusz na wypadek niewykonania zobowiązania w odniesieniu do poszczególnych klas rozliczanych przez nich instrumentów finansowych, powinni zatem rozdzielić dodatkową kwotę prefinansowanych własnych zasobów celowych na każdy fundusz na wypadek niewykonania zobowiązania proporcjonalnie do jego wielkości. W przypadku scenariusza nie- związanego z niewykonaniem zobowiązania cała dodatkowa kwota prefinansowanych własnych zasobów celowych powinna być dostępna na pokrycie strat.
(9) Dodatkowa kwota własnych zasobów celowych, które mają być wykorzystane przez CCP w przypadku zdarzenia niewykonania zobowiązania lub zdarzenia niezwiązanego z niewykonaniem zobowiązania, powinna odzwierciedlać względne znaczenie różnych parametrów odpowiadających wewnętrznej organizacji CCP, charakterowi, zakresowi i złożoności jego działalności oraz strukturze zachęt dla jego akcjonariuszy we wzmacnianiu zachęt do właściwego zarządzania ryzykiem. W związku z tym, bez uszczerbku dla minimalnych i maksymalnych wartości procentowych, które mają być stosowane do ustalania dodatkowej kwoty prefinansowanych własnych zasobów celowych, obliczanie wartości procentowej, która ma być stosowana do ustalania dodatkowej kwoty prefinansowanych własnych zasobów celowych, powinno polegać na zsumowaniu wszystkich punktów procentowych przypisanych do każdego parametru. Wartość procentowa, która ma być zastosowana do każdego parametru, powinna być sumą odpowiednich wskaźników ilościowych. Szeroki zakres wskaźników ilościowych należy przypisać parametrom o największym znaczeniu dla oceny dotyczącej ryzyka i złożoności CCP, natomiast węższy zakres należy przypisać parametrom, które odnoszą się do konkretnego aspektu ryzyka CCP.
(10) Metoda utrzymania dodatkowych prefinansowanych własnych zasobów celowych powinna umożliwiać CCP łagodzenie wpływu wymogu dotyczącego takich dodatkowych zasobów, zapewniając im możliwość inwestowania tych dodatkowych zasobów w aktywa inne niż te uwzględnione w polityce inwestycyjnej CCP, o której mowa w art. 47 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, pod warunkiem że ci CCP wdrożą odpowiednie procedury stosowania środków naprawczych w celu ograniczenia ryzyka, że takie aktywa nie będą natychmiast dostępne.
(11) Niezbędne jest złagodzenie wpływu dodatkowych prefinansowanych własnych zasobów celowych na CCP. Możliwości inwestycyjne CCP na potrzeby utrzymania dodatkowych prefinansowanych własnych zasobów celowych powinny być zatem częściowo dostosowane do wykazu aktywów kwalifikujących się jako zabezpieczenie przyjmowane przez CCP od członków rozliczających. Podejście to nadal gwarantowałoby, że CCP dysponują odpowiednimi ramami i procedurami służącymi do zarządzania ryzykiem związanym z tymi aktywami i ich upłynnieniem w warunkach skrajnych. Niektóre aktywa kwalifikujące się jako zabezpieczenie powinny jednak pozostać wyłączone z wykazu inwestycji kwalifikowalnych, ponieważ nie można ich uznać za wystarczająco płynne lub narażałyby one zasoby własne CCP na nadmierne ryzyko kredytowe i rynkowe, a zatem nie można ich traktować jako odpowiednich do celów inwestycji CCP.
(12) Jeżeli dodatkowa kwota prefinansowanych własnych zasobów celowych zainwestowanych w aktywa inne niż te, o których mowa w art. 47 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, nie jest natychmiast dostępna, CCP powinien, w przypadku zdarzenia niewykonania zobowiązania lub zdarzenia niezwiązanego z niewykonaniem zobowiązania, poinformować o tym właściwy dla niego organ i swoich członków rozliczających. W takiej sytuacji CCP powinni być uprawnieni do pokrycia niedostępnej dodatkowej kwoty prefinansowanych własnych zasobów celowych poprzez zwrócenie się o wkład finansowy do swoich wykonujących zobowiązania członków rozliczających. Wkład ten powinien być rozdzielany w sposób sprawiedliwy i proporcjonalny.
(13) CCP powinni zwrócić wykonującym zobowiązania członkom rozliczającym wkład finansowy, który ci członkowie rozliczający wnieśli w celu pokrycia niedostępnej dodatkowej kwoty prefinansowanych własnych zasobów celowych. Aby ograniczyć ekspozycję wykonujących zobowiązania członków rozliczających CCP oraz zapewnić, aby byli oni w stanie przetrzymać wszelkie przyszłe wkłady gotówkowe, taki zwrot powinien nastąpić w rozsądnym terminie, w formie środków pieniężnych i w tej samej walucie, w której wniesiono wkład finansowy. Zwrot powinien być wypłacany dopiero po wywiązaniu się przez CCP z ich innych zobowiązań płatniczych. W przypadku gdy zwrot nie zostanie dokonany w rozsądnym terminie, CCP powinni, w ramach zachęty do zwrócenia należnych kwot, być zobowiązani do zapłaty rocznych odsetek od tych kwot.
(14) W celu utrzymania konkurencyjności unijnych CCP na arenie międzynarodowej Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA), opracowując projekt regulacyjnych standardów technicznych, przeanalizował zasady mające zastosowanie do CCP z państw trzecich i praktyki tych CCP, a także rozwój sytuacji międzynarodowej w zakresie naprawy oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji CCP. Na podstawie tych analiz ESMA stwierdził, że proponowana metoda obliczania dodatkowych kwot prefinansowanych własnych zasobów celowych dla unijnych CCP nie powinna mieć negatywnego wpływu na konkurencyjność unijnych CCP prowadzących działalność w skali międzynarodowej.
(15) Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt regulacyjnych standardów technicznych przedłożony Komisji przez ESMA.
(16) ESMA opracował projekt standardów technicznych we współpracy z Europejskim Urzędem Nadzoru Bankowego i po konsultacji z Europejskim Systemem Banków Centralnych. Zgodnie z art. 10 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 3 ESMA przeprowadził otwarte konsultacje publiczne na temat tego projektu regulacyjnych standardów technicznych, dokonał analizy potencjalnych powiązanych kosztów i korzyści oraz zwrócił się o opinię do Grupy Interesariuszy z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych ustanowionej na mocy art. 37 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.Sporządzono w Brukseli dnia 25 listopada 2022 r.